Missie Mali 2012

Start missie naar Bamako in de republiek Mali.

Rotaplast Nederland heeft dit jaar de missie naar Bamako, de hoofdstad van de republiek Mali mede mogelijk gemaakt.De missie die gestart is op 19 februari en geëindigd is op 2 maart, is gefinancierd door Rotaplast Nederland (tweederde deel)en Smile train (éénderde deel).

Mali ligt in het westelijk deel van Afrika. Als directe buurlanden heeft het Algerije, Niger, Burkina Faso, Ivoorkust, Quinee , Senegal en Mauretanië. Het is een groot land. Mali is bijna 3,5 keer zo groot dan Duitsland.

 Mali behoort tot het zogenaamde Sahel gebied. Het is één van de armste landen van de wereld. Het minimum inkomen is ongeveer 45 tot 50 euro per maand.

Zondag 19 februari 2012

De reisdag van zowel de Amerikanen en Canadezen en van de Nederlanders. Het aantal vrijwilligers aan deze missie is in totaal 23 personen. Hiervan zijn 10 Nederlanders.

vlnr, Wouter, Hans, Agnes, Tineke, Ilze, Jan, Biebie, Sibrand, Tonni, Bert

Allemaal enthousiast en toch ook enigszins gespannen over het verloop van deze missie. Mali is een onrustig land geworden. Wel is bekend dat de hoofdstad Bamako redelijk veilig is. Maar het ongewisse over de veiligheid en mede ook of er wel voldoende patiënten voor ons zullen zijn, draagt bij aan deze gezonde spanning.

Het Nedelandse team vertrekt van het vliegveld Düsseldorf International richting Parijs. Daar zullen onze Noord-Amerikaanse  teamleden zich bij ons voegen. Een aantal kennen we nog van een vorige missie en dat weerzien is dan toch altijd weer bijzonder. Air France vliegt keurig op tijd en landt vroeger op het vliegveld van Bamaka dan stond aangegeven in het vluchtplan. Het wachten op de dozen (32 stuks) met medische apparatuur, medicijnen, verbandmiddelen etc etc duurt toch nog wel weer lang.

Zo omstreeks 23.00 uur ’s avonds gaan we op weg naar ons hotel. Al met al toch nog een reistijd van meer dan 14 uren.

Het hotel is eenvoudig maar is voorzien van goede bedden, prima badkamers en toiletten. En wat opgemerkt kan worden het is er schoon. De kamers zijn rijkelijk gespoten met anti mug spray. Mali is een malaria gebied maar geen mug die het aandurft om de slaapkamers van dit hotel binnen te dringen.

Maandag 20 februari 2012

Ondanks een korte nachtrust verschijnt iedereen fit aan het ontbijt. Ken Funk, onze missie directeur heeft om 8.00 uur  het ontbijt besproken.

Het zal overigens de laatste keer zijn dat er op zo’n goddelijk tijdstip ontbeten kon worden. Op alle andere dagen die nog komen is de ontbijttijd 6.00 uur ’s ochtends. Na het ontbijt volgt een eerste instructie van onze missie directeur Ken, medisch directeur Sibrand Schepel en huisdokter Bryan. En zoals zo vaak zijn deze final instructions niet de laatste van deze twee weken.

Om 10.00 uur vertrekken wij naar het ziekenhuis “Hopital Mère-Enfant Le Luxembourg”.

We reizen met twee busjes en de tocht vanaf het hotel is ongeveer 15 minuten. Het is een eerste verkenning van Bamako bij daglicht. Bepaalde delen van de stad zien er goed uit maar ook heel veel gebieden niet  Al snel kom je door straten waar het woord welgesteld volstrekt misplaatst is. Huizen met een open riool voor de deur, meestal pal achter de voordeur. Een klein loopbruggetje brengt de bewoners veilig naar de straat. Aangekomen bij het ziekenhuis wachten wij op een soort binnenplaats  op de officials die ons zullen rondleiden door het ziekenhuis.

De eerste verkenning van het ziekenhuis is absoluut positief. Wij krijgen op de begane grond een aparte unit toegewezen. Twee Ok kamers een Vancouverkamer, eigen toiletten, twee ruimtes voor de voorraden en een gang welke snel omgedoopt wordt tot administratiekamer.

In de gangen van het ziekenhuis zitten veel patienten met hazenlip. De pré clinic is pas morgen. Wat blijkt is dat de plaatselijke Rotaryclub Bamako Djoliba veel en goed voorwerk heeft verricht. De aanvankelijke vrees dat er onvoldoende patiënten zullen zijn is hiermee meteen van tafel. Na enkele officiële plichtplegingen gaat het team weer richting hotel voor het middageten.

Het middagprogramma bestaat voor slechts circa 10 personen uit het opbouwen van apparatuur in de operatiekamer en het inrichten van voorraadruimtes etc. etc..

De middag is amper voldoende om de werkzaamheden af te ronden. Wij hebben nog één dag om de zaken definitief en operationeel te maken.

Dinsdag 21 februari 2012

Vanaf nu zal er een dagelijks ritme zijn van opstaan zo tegen de klok van 5 uur ’s ochtends, om 6 uur ontbijt en om half zeven vertrek naar het ziekenhuis. Deze dag staat in het kader van de Pré Clinic. Wij krijgen ruimtes toegewezen en deze zo snel als mogelijk in gereedheid brengen voor de eerste patiënten. De wachtruimte, overdekt maar aan alle kanten open om de wind vrij spel te geven, zit bommetje vol.

Naar schatting zo’n 100 tot 120 patiënten, elk vergezeld door ouders en familie.  Iedereen krijgt een nummer.

Allereerst registratie van gegevens, dan een foto maken en de patiënt voorzien van een nummer. Vervolgens een algehele gezondheidscheck, bloedprikken, chirurg en vervolgens de kinderarts voor het finale oordeel of de patiënt de operatie kan doorstaan.

Een drukke, ondanks de goede organisatie, toch altijd een chaotische dag. Zo tegen het einde van de middag zijn alle patiënten gezien en is er van een ieder een dossier. Er wordt een eerste planning gemaakt voor de operatiedagen. Ook zijn de operatiekamers klaar om gebruikt te worden. Alle apparatuur is aangesloten en werkt.

Na het avondeten is nagenoeg iedereen verdwenen naar zijn of haar kamer. Vroeg naar bed om de volgende ochtend weer fit aan de slag te kunnen.

Woensdag 22 februari 2012

Op deze eerste operatiedag staan 11 operaties gepland.

Het team moet wennen aan elkaar maar dit gaat verrassend gemakkelijk. Ook zijn er veel lokale artsen, plus minus 7 á 8 die de operaties bijwonen. Het zijn chirurgen in opleiding en kno-artsen.

Een goede zaak om lokale artsen op te leiden voor behandelen van cleft lips en palats. De artsen en de chirurg die in de middag geen directe bemoeienis hebben met de operaties of het nadien behandelen van patiënten nemen weer deel aan een nieuwe intake ronde. Er zitten circa 50 potentiële patiënten in de wachtruimtes. Na 30 patiënten gezien te hebben stopt de intake.

Het aantal patiënten van de eerste dag waren al voldoende om de operatiedagen vol te plannen. Toch worden er pogingen ondernomen om ook uit de tweede ronde nog zoveel als mogelijk kinderen te behandelen aan hun handicap. Sibrand besluit om ook patiënten te opereren onder lokale anesthesie. De patiënten moeten hier wel goedkeuring aangeven. Er is van te voren gerekend op een kleine missie maar de belangstelling is overweldigend. De rotaryclub Djoliba heeft fenomenaal voorwerk verricht (advertenties in dagbladen, dagelijkse spotjes op de radio en 3 keer per dag reclamespotjes op de tv).

 

Patiënte vlak na de operatie

Donderdag, vrijdag en zaterdag 23 tot en met 25 februari 2012.

Het patroon van de eerste dag wordt nu regelmaat. Goed te merken is dat iedereen op elkaar ingespeeld raakt. Eenvoudige instructies of vragen leiden snel tot handelen en het zoeken naar passende oplossingen. De drie chirurgen opereren zo tussen de 12 en 14 patiënten per dag.

Al deze kinderen zijn een dag van te voren al aanwezig. Voor elk kind staat op een driepersoonskamer een bed klaar. Ouders slapen in het bed bij hun kind of op de grond.

De kinderen moeten voor de operatie vanaf middernacht nuchter zijn. Het is voor sommigen een hele dag wachten totdat ze aan de beurt zijn. De kinderen worden vermaakt door Agnes, bellenblazen, liedjes zingen spelen met autootjes en knuffels, bordspelen etc. etc..

Taalproblemen zijn er niet of nauwelijks voor kinderen.

Voor donderdag staan er 13 operaties gepland. Voor de twee dagen daaropvolgend 12 en 13. De kinderen verblijven meestal een nachtje in het ziekenhuis waarna ze ontslagen worden en met pijnstillers en andere medicijnen weer huiswaarts mogen gaan.

Slechts die kinderen die behandeld zijn aan een open verhemelte (palat) verblijven 2 dagen in het ziekenhuis, dit in verband met het gevaar op nabloedingen. Onze missie is een bedrijf geworden waarin ieder zijn plek kent en weet wat er van hem of haar verwacht wordt.

’s Avonds zijn wij uitgenodigd om het vijftig jarige bestaan van rotary in Bamako te vieren.  De helft van het team weet de zit van 20.00 tot 24.00 uur niet vol te maken. Het bed is een betere partner.

Zondag 26 februari 2012

De enige rustdag in het vrij drukke schema. Het is per slot van rekening ook maar 13 dagen dat deze missie duurt.De Rotaryclub Bamako-Djoliba heeft een stadstour voor ons georganiseerd, inclusief een bezoek aan een souvenirmarkt, lunch en een wandeling in een stadspark.

Souvenir markt Bamako
stadspark Bamako
stadspark Bamako

De eigenaar van ons hotel “Mirabeau” heeft ons vanmorgen uitgenodigd om vanavond bij hem te komen eten, want hij had een hert geschoten. Het hertenvlees met couscous, aardappelpuree en een pittige saus smaakt uitstekend, inclusief het goede glas rode wijn.

Maandag 27 februari 2012 

Vandaag staan er 13 kinderen op het programma. Dat brengt het totaal in vijf operatiedagen al op 63 patiënten. Maar vandaag is er door de Rotaryclub ook een grote pers-meeting georganiseerd. Ze willen hiermee nog meer publiciteit geven aan het werk van Rotaplast.

De kinderen, die vrijdag geopereerd zijn, mochten nog tot vandaag blijven, zodat er veel patiënten aanwezig zijn. Rotarians, medewerkers van het ziekenhuis, onze mission director Ken Funk, vertegenwoordiger van het Ministerie van Volksgezondheid met mensen van de pers in hun kielzog bevolken de gangen.

De groep beweegt zich van slaapvertrekken naar operatieruimte, verkoeverkamer en vandaaruit naar de vergaderzaal. Alle geopereerde kinderen en hun ouders/familie zijn hierbij aanwezig.

Ouders met kinderen

Tijdens de persconferentie wordt er in 3 talen gesproken: Engels, Frans en Bambara. Ook onze medical director, Sibrand Schepel geeft uitleg over schisis en het werk van Rotaplast.

Sibrand Schepel aan het woord
Sibrand Schepel aan het woord

Meerdere ouders spreken een dankwoord uit aan de medewerkers van het ziekenhuis en Rotaplast.

Ouders aan het woord

Deze hele reportage zou ’s avonds om 20.00 uur uitgezonden worden in het journaal (Office Radio Television de Mali), maar wij hebben het helaas niet gezien.

Dinsdag, 28 februari 2012

Terwijl de kinderarts een laatste controle doet bij de kinderen die vandaag gepland staan voor een operatie, komt er een jonge vrouw binnenlopen met een kindje van 1½  jaar. Ze is nieuw. Hoewel we geen nieuwe patiëntjes meer kunnen opnemen, blijft ze aandringen en doet haar verhaal: Ze komt uit Zambia. Ze heeft 3 kinderen, waarvan de laatste is geboren met een hazenlip. In haar dorp en binnen haar familie wordt dit beschouwd als een straf van God/Allah. Ze heeft “het kwaad” gebaard. Er rust een vloek op haar en haar jongste kind. De eer van de familie staat op het spel. Vrijwel direct na de geboorte is ze door haar aangetrouwde familie verstoten en samen met haar baby het dorp uitgejaagd. Haar enige familie is een broer, die ze, na veel omzwervingen in Mali heeft gevonden, duizenden kilometers van haar woonplaats. Ondanks dat de broer erg arm is, krijgt ze hier onderdak. Via via hoorde ze enige weken geleden van onze komst naar Bamako en heeft ze een afstand van 800 km. afgelegd om ons ziekenhuis te bereiken. Middels een operatie wil ze graag haar baby van de “vloek” verlossen. Haar verhaal maakt indruk. De hazenlip ziet er niet complex uit en het jongetje verkeert in goede gezondheid. Hoewel er de nodige kinderen op de wachtlijst staan, wordt besloten hem alsnog in te plannen voor een extra operatie voor morgen.

Vandaag wordt er ook een klein jongetje geopereerd, waarvan de ouders met kind helemaal uit Zambia zijn komen reizen.

 Woensdag 29 februari 2012

Vandaag is onze zevende en tevens laatste operatiedag. Tijdens de post-check van de patiëntjes van gisteren blijkt een jongetje koorts te hebben. Aangezien hier niet direct een aanwijsbare reden voor is, wordt door het laboratorium van het ziekenhuis een bloedtest gedaan. Het jongetje blijkt malaria te hebben. Gelukkig voor hem kan hij met goede medicatie behandeld worden. Doch voor veel kinderen in deze Afrikaanse landen is deze medicatie niet of onvoldoende voorhanden. Vandaag staan er 13 patiënten op de lijst. Daarmee komt het totaal op 87 patiënten te staan. Dat is een buitengewone hoge score voor een “two-table-mission”. Ook opvallend tijdens deze missie is het aantal zeer jonge kinderen tussen de 2 maanden en 2 jaar oud.

De afgelopen 10 dagen zijn er 46 kinderen geregistreerd die we nu niet kunnen behandelen. Zij zullen bij een eventuele volgende missie opgeroepen worden en hopelijk verkeren ze dan in een goede gezondheid om dan wél geopereerd te kunnen worden.

Nadat de laatste 42 jarige dame na een forse operatie naar de verkoeverkamer is gebracht, worden 15 lokale artsen en verpleegkundigen in het zonnetje gezet. Zij hebben ons team dagelijks ondersteund en in de operatiekamer bijna alle operaties mee gemaakt. Daarna gaan we gezamenlijk voor een “happy hour” naar ons hotel.

 Donderdag 1 maart 2012

Vandaag is de post-clinic. Rond 08.00 uur begint de wachtruimte al aardig vol te lopen. In totaal komen 65 geopereerde kinderen, hun ouders en familie. Vele bekende gezichten zien we terug en we worden enthousiast begroet. Bij de kinderen, die vorig week geopereerd zijn, is de wond al mooi genezen en is de zwelling weg. Vooral bij de jonge kinderen. Ze hebben een nieuwe glimlach gekregen en daarvoor doen we het.

Tussen 09.00 uur en 10.30 uur krijgen alle kinderen een laatste controle door de chirurg en kinderarts. Alle kinderen zien er prima uit. Van de kinderen die gisteren zijn geopereerd, heeft een kindje nog koorts. Deze wordt door het ziekenhuis verder verzorgd, evenals de 42 jarige dame van gisteren.

Terwijl de helft van het team bezig is met de post-clinic, is de andere helft bezig met het opruimen van de OK-ruimtes en het inpakken van de dozen. Van de 34 dozen waarmee we gekomen zijn, gaan er zo’n 15 mee terug. De rest is gebruikt of blijft achter voor de OK van het ziekenhuis.

Eén van de patiëntjes die afgelopen week geopereerd is, komt uit een weeshuis in Bamako. Het weeshuis: “Orphelinat Centre Social Niaber” ligt in een arme wijk op ongeveer een half uurtje rijden van ons hotel. We hebben kleding, speelgoed, teddyberen, schrijf- en tekengerei en een hele voorraad tandenborstels en tandpasta vandaag apart gelegd voor het weeshuis. Vanmiddag zijn we, op weg naar het weeshuis nog even met de pet rondgegaan. De stichter en drijvende kracht achter dit weeshuis is mevrouw Bibi. Samen met haar medewerkers is ze verantwoordelijk voor 169 wezen. Ze moet haar weeshuis runnen van giften; vandaag heeft ze dus een goede dag. Door onze financiële bijdrage kan ze zelfs haar medewerkers nu hun loon uitbetalen.

Op de terugweg bezoeken we nog een basisschool en ook zij ontvangen wat schoolspullen.

Vanavond dineren we met z’n allen bij de voorzitter van de Rotaryclub thuis op zijn dakterras. Hier staat een bandje opgesteld die de hele avond typische Malinese muziek maakt met traditionele instrumenten. Het eten blijkt voortreffelijk, cadeautjes en vaantjes worden uitgereikt en rond middernacht gaan we terug naar ons hotel.

Vrijdag 2 maart 2012

Uitslapen! Om 08.00 ontbijt, waarna een aantal van ons de koffers en boxen gaan inchecken bij Air France.

Om 12.00 worden we verwacht voor een ontmoeting met de “first lady” van Mali, mevrouw Lobo Touré Traoré. Hiervoor moeten we naar het kantoor van de Spaanse ambassade. Het zaaltje aldaar is speciaal ingericht voor een ontmoeting met de leden van ons Rotaplast team en de voorzitter van de Rotaryclub. Om 12.45 uur komt ze met haar gevolg binnen. Ze is buitengewoon goed geïnformeerd en geeft blijk van een zeer grote betrokkenheid. Ze bedankt ons team voor het werk dat we gedaan hebben en nodigt ons uit voor een tweede missie in haar land. Na het officiële deel is er een hapje en drankje en de “first lady” blijft in ons gezelschap voor een praatje en een foto. Er heerst een ontspannen en informele sfeer. Rond 14.00 uur vertrekken we weer naar het hotel.

Om 14.30 uur vertrekt een deel van onze groep naar een ander hotel, waar onze medische teamleden een seminar hebben georganiseerd voor de lokale artsen en chirurgen in opleiding. Veel van deze lokale medici hebben de afgelopen weken in de operatiekamer gestaan om de operaties te volgen.

Onder leiding van onze Medical Director, Sibrand Schepel geven onze medische teamleden elk vanuit hun eigen discipline een PowerPointpresentatie over de uitvoering van plastische chirurgie bij hazenlippen en open verhemelte. Hierbij merk je heel goed de betrokkenheid van de lokale medici bij het werk van Rotaplast.  Rond 17.30 uur zijn we terug in het hotel.

Na een hapje en een drankje vertrekken we rond 21.00 uur naar het vliegveld van Bamako en komen zaterdag, 3 maart via een overstap in Parijs om 10.30 uur in Amsterdam aan.

Een succesvolle missie, waarin het leven van 87 kinderen en hun families een nieuwe kans op een betere toekomst hebben gekregen. Het is niet ondenkbaar, dat we eind dit jaar, c.q. begin volgend jaar zullen trachten een volgende Rotaplastmissie wederom naar Mali te financieren.

Het gehele team vrijwilligers

Er zijn nog zoveel kinderen die daar wachten op een operatie……………

Plastische chirurgie